nasıl bir kafiyeye bürünmüş kim bilir gökyüzü

hiç durmadan

bir evle

bir ağaçla

bir insanla

bir köprüyle uyak halinde.

çarşılar var sonra gözümü kapayınca, dükkanlar açılıyor kepenk kepenk.

gördüklerimi kitaplarda görünce hatırlıyorum.

yoksa,

gökyüzünü nereden bulacaktım ki?